Zakładowy plan kont.

Zakładowym planem kont nazywamy uporządkowany wykaz nazw i symboli numerycznych kont, które służą do ewidencji ogółu posiadanych zasobów gospodarczych, źródeł finansowania oraz wszelkich następujących w nich zmian.

Jest to plan kont opracowany dla danego podmiotu gospodarczego, który uwzględnia szczególne cechy jego działalności czy organizacji. Jego celem jest zagwarantowanie mu prawidłowości merytorycznej, kompletności zapewnienie formalności ewidencjonowanych danych.

Jest on stworzony po to aby możliwe na jego podstawie było stworzenie:
»  prawidłowego sprawozdania finansowego,
»  statystycznych sprawozdań finansowych,
»  deklaracji podatkowych,

Musi on być sporządzony w taki sposób aby spełniał wszelkie zadania i potrzeby jednostki gospodarczej, której odpowiada.

Powinien on zawierać:

» wykaz kont syntetycznych i analitycznych oraz ich powiązania,
» szczegółowe zasady funkcjonowania kont syntetycznych,
» reguły bieżącej wyceny składników aktywów i pasywów,
» ustalenie sposobu określania ewidencji wyniku finansowego,
» pozostałe unormowania systemu polityki rachunkowości czyli na przykład sposoby ewidencji kosztów, metody wyceny towarów itd.

Może on zostać uzupełniony wykazem kont pozabilansowych. Departament Rachunkowości oraz Ministerstwo Finansów opracował wzorcowy wykaz kont, na którym mogą bazować jednostki gospodarcze tworząc swój własny system.

Wyróżnia się 9 zespołów kont:

» Zespół 0- aktywa trwałe,
» Zespół 1- środki pieniężne, rachunki bankowe oraz inne krótkoterminowe aktywa finansowe,

» Zespół 2- rozrachunki i roszczenia,
» Zespół 3- materiały i towary,
» Zespół 4- koszty według rodzajów i ich rozliczenie,
» Zespół 5- koszty wg typów działalności i ich rozliczenie,
» Zespół 6- produkty i rozliczenia międzyokresowe,
» Zespół 7- przychody wraz z kosztami związanymi z ich osiągnięciem.
» Zespół 8- kapitały własne, wynik finansowy i fundusze specjalne.

W ramach wymienionych przeze mnie zespołów można tworzyć dowolną liczbę grup i podgrup.

Szczegóły publikacji...

Funkcje kont księgowych.

Wyróżniamy cztery podstawowe funkcje kont księgowych.

1.) BILANSOWE:

Służą do rejestracji zmian i stanu składników bilansu środków gospodarczych oraz źródeł ich finansowania. Istnieją trzy rodzaje kont bilansowych:

» aktywne -na nich zapisuje się stan i zmiany aktywów czyli na przykład materiałów, ich wzrost ewidencjonuje się po stronie debetowej a zmniejszanie po kredytowej,

» pasywne - na nich rejestruje się stan pasywów,

» aktywno-pasywne- służy zapisywaniu informacji zarówno po stronie aktywów jak i pasywów.

2.) POZABILANSOWE:

Za ich pomocą rejestruje się zdarzenia, które nie są operacjami gospodarczymi, czyli nie mają wpływu na zmianę struktury bilansu. Ich głównym zadaniem jest ewidencja oraz nadzór nad przedmiotów nierejestrowanych w strukturze bilansowej. Przykładem konta pozabilansowego może być konto "środki trwałe u leasingobiorcy".

3.) WYNIKOWE:

Zalicza się je do kont niebilansowych, a w odróżnieniu od kont bilansowych nie posiadają salda początkowego ani końcowego. Za ich pomocą ewidencjonuje się operacje gospodarczych związanych z takimi procesami jak ponoszenie strat i kosztów, osiąganie zysków czy ustalanie wyniku finansowego.

Ich celem jest dostarczanie informacji o przebiegu procesów kształtujących wynik finansowy w odpowiednich okresach czasu. Otwiera się je na początki każdego okresu, w momencie zaksięgowania na nim pierwszej operacji gospodarczej. Wynikowe operacje gospodarcze księgowane są na bieżąco a wraz z ich powstawaniem narastają obroty kont wynikowych. Rejestrują one aktualne ponoszone koszty i uzyskane przychody do końca każdego roku obrotowego. Sumy tych strat oraz przychodów stanowią wynik finansowy. 

Wyróżnić można kilka rodzajów kont wynikowych:

» konto kosztów » konto strat nadzwyczajnych,

» konto przychodów,

» konto zysków nadzwyczajnych,

» konto wyniku finansowego- służy ustalaniu wyniku finansowego netto i sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego.

4.)KORYGUJĄCE:

Mają charakter uzupełniający w stosunku do kont bilansowych, którym towarzyszą i bez których nie mogą wystąpić.

Szczegóły publikacji...

Budowa konta i jego oznaczenia.

Konta księgowe można przedstawić graficznie, a powstały graf kojarzy się z literą "T", dlatego konta przedstawione w taki sposób nazywa się zazwyczaj kontami "T"-owymi".


Przestawione na zdjęciu obok konto jest kontem dwustronnym. Jedna strona służy księgowaniu danego składnika, natomiast druga do ewidencjonowania jego zmniejszeń. Ta metoda wykorzystywana jest w zasadzie tylko do celów dydaktycznych, ponieważ w sposób prosty i niezwykle obrazowy tłumaczy ona reguły księgowań. W praktyce najczęściej stosuje się specjalne programy raportujące.

Jeżeli chodzi o oznaczenia konta, powinny one zawierać:

1.) NAZWĘ:

Zazwyczaj nazwa podpowiada nam co jest księgowane na danym koncie. Na przykład w koncie nazwanym "rozliczenia z dostawcami" z jednej strony zapisuje się nasz dług związany z zamawianiem kolejnych towarów a z drugiej strony ewidencjonuje się nasze spłaty zobowiązań. 

2.) NUMER:

Każde konto posiada swój (unikalny w systemie księgowym danej firmy) numer.  Ułatwia on księgowanie w przypadku dużej ilości kont, kiedy odszukiwanie jest utrudnione. Usprawnia to system, ponieważ łatwiej jest znaleźć konto po jego numerze niż po nazwie.


W niektórych państwach prawo nakłada obowiązek numerowania kont. W Polsce bardzo długo najbardziej popularny był system numeracji polegający na tym że odpowiednim sekcjom nadawano kolejne numery. Na przykład konta środków trwałych rozpoczynały się od "1" a środków pieniężnych od "2". Z czasem jednak zaczęto odchodzić od tego sposobu na rzecz jednolitego numerowania aby móc kontrolować pracę poszczególnych oddziałów, przede wszystkim w przypadku międzynarodowych korporacji.

3.) STRONY KONTA:
Jak widać na rysunku, każda ze stron konta posiada swoją nazwę.

» lewa strona-„Debet”, skrót„ Dt"/ „Winien" skrót „Wn"
» prawa strona: „Credit”, skrót Ct/„Ma"

Operacje zapisane po stronie Dt nazywa się „zapisem w ciężar konta", albo „obciążeniem konta", a po stronie Ct-„uznaniem konta" lub „zapisaniem na dobro konta". 

Szczegóły publikacji...

Konta księgowe.

Konto księgowe jest to podstawowe urządzenie, które służy systematycznemu i bieżącemu ewidencjonowaniu wszystkich operacji gospodarczych, które powodują zmiany majątkowe podmiotu.

Na kontach księgi głównej ewidencja musi być prowadzona zgodnie z zasadą podwójnego zapisu. Na kontach analitycznych natomiast stosuje się zasadę pojedynczej ewidencji.

Każde konto składa się z:
1.) nazwy konta,
2.) symbolu cyfrowego (służy do ułatwienia identyfikacji)
3.) daty identyfikacyjne operacji, czyli numer dowodu księgowego, treść i daty
4.) kwoty operacji

Konta księgi głównej dzieli się na:

1.) konta bilansowe, na których dokonuje się zapisów składników aktywów i pasywów,
   » konta aktywne, odpowiadające składnikom aktywów,
   » konta pasywne, odpowiadające składnikom pasywów,
   » konta aktywno-pasywne,
2.) konta wynikowe, które maja za zadanie ewidencję zysków i strat,
3.) konta analityczne, które prowadzi się je do kont księgi głównej, po to aby ewidencja była bardziej szczegółowa.

Na kontach księgowych zbiera się informacje o stanie danego składnika, szczególną uwagę zwraca się na wyodrębnieniu i zaznaczeniu jego zwiększeń i zmniejszeń. Rejestracja wszelkich zmian ma za zadanie stworzenie zbiorczego zestawienia na dzień bilansowy.

Wyróżnić można cztery podstawowe funkcje kont:
» wynikowe, 
» bilansowe,
» pozabilansowe,
» korygujące.

Każda jednostka gospodarcza prowadząca księgowość posiada wiele kont, które tworzą jeden system. Na każdym z kont ewidencjonuje się operacje o jednorodnym charakterze, na przykład: na jednym księguje się środki trwałe, na innym rozrachunki z dostawcami. Dzięki temu wszelkie części bilansu księgowego zapisywane są na specjalnie do tego przygotowanych kont.

Bardzo często zdarza się sytuacja, że konto księgi głównej dodatkowo podzielone jest na subkonta pomocnicze czy rozliczeniowe.

Szczegóły publikacji...