Sprawozdanie finansowe

Sprawozdanie finansowe ma na celu przygotowanie informacji o stanie działalności gospodarczej jednostki. Sprawozdanie występuje w postaci danych przeznaczonych dla zewnętrznych odbiorców. Wszystkie informacje znajdujące się w tym dokumencie czerpane są z ksiąg rachunkowych.

Sprawozdanie ma na celu jasne przedstawienie sytuacji majątkowej, finansowej oraz dochodowej jednostki. Ważne jest, by informacje, które ten dokument zawiera były wiarygodne i rzetelne.

Sprawozdanie finansowe powinno zawierać:
- wprowadzenie z informacją o kontynuacji działalności w nie mniejszym istotnie zakresie bez postawienia w stan likwidacji lub upadłości, wycenie – zasadach stosowanych w tym zakresie,
- zestawienie zmian w funduszu własnym – wyjaśniającym przyczyny i wysokość zmian tego kapitału powierzonego i wypracowanego,
- informacje zawierające dane uzupełniające bilans i rachunek zysku i strat,
- bilans,
- rachunek zysków i strat,
- rachunek przepływu środków pieniężnych z działalności operacyjnej, inwestycyjnej, finansowej,
- w przypadku spółek akcyjnych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, spółdzielnie i przedsiębiorstwa państwowe muszą przedstawić sprawozdanie na temat działalności w roku obrotowym przedstawiając zamierzenia i zagrożenia dla ich działalności.

Szczegóły publikacji...

Wartości niematerialne i prawne.

Na majątek przedsiębiorstwa składają się aktywa i pasywa. Aby ukazać ich stan, na koniec roku obrachunkowego sporządza się tak zwany bilans, który stanowi podstawowy element sprawozdania finansowego. Jednym z żelaznych punktów tego dokumentu są wartości niematerialne i prawne.

Wartości te są zdobywane i wykorzystywane przez przedsiębiorstwo na jego własnej potrzeby prawa majątkowe, których okres użyteczności dłuższy niż rok. 

Przedsiębiorstwo może je nabyć na drodze zakupu, darowizny bądź też aportu.

- prawa pokrewne i autorskie, ale też koncesje i licencje, 
- prawa do wynalazków, patentów i znaków towarowych
- prawa do wykorzystywania wiedzy z dziedziny naukowej, organizacyjnej czy handlowej.

Środek zaliczany do tych wartości musi spełniać trzy warunki:
- nadawać się do wykorzystania gospodarczego,
- zostać przeznaczony na potrzeby jednostki lub oddany na drodze najmu/dzierżawy,
- posiadać okres przewidywanej użyteczności dłuższy niż rok.

Przykładami takich wartości są:

Bieżące ewidencjonowanie wartości niematerialnych i prawnych, jest niezbędne do prawidłowego sporządzania bilansu  a co za tym idzie zobrazowania sytuacji finansowej firmy.

Szczegóły publikacji...

Badanie sprawozdania finansowego.

Zapewne każdy z Was wie czym jest sprawozdanie finansowe, niedawno też wspominałam o tym na moim blogu. Nie pisałam jednak o tym, że sprawozdanie to, zgodnie z założeniami Ustawy o Rachunkowości musi zostać poddane specjalnemu badaniu.

Badanie sprawozdania finansowego polega na jego dogłębnej analizie i wystawieniu opinii wraz z raportem uzupełniającym, poświadczającej o jego zgodności z ogólnie przyjętymi normami i polityką rachunkowości. Badane jest również, czy zawarte informacje określane są w sposób jasny, przejrzysty i rzetelny oraz czy dokument zawiera wszelkie istotne szczegóły dotyczące sytuacji majątkowej jednostki poddawanej analizie.

Badania dokonuje biegły rewident, którego głównym zadaniem jest stwierdzenie czy księgi rachunkowe i oparte na ich podstawie sprawozdanie finansowe mogą zostać uznane za wiarygodne, czy nie posiadają błędów.

Czynności te zapewnić mają uwiarygodnienie informacji finansowych oraz zapewnienie krajowemu obrotowi gospodarczemu bezpieczeństwa.

Badaniu poddawane są sprawozdania:

» spółek akcyjnych, (nie będących w organizacji)
» jednostek, które działają na podstawie przepisów o obrocie papierami wartościowymi, o funduszach inwestycyjnych oraz przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
» zakładów ubezpieczeń, reasekuracji i banków,
» jednostek, które w poprzednim roku obrotowym spełniły przynajmniej dwa z warunków:
- średniorocznie zatrudniały w przeliczeniu na pełen etat co najmniej 50 osób,
- suma ich aktywów bilansu na koniec roku obrotowego wynosiła przynajmniej 2 500 000 euro,
- ich przychody netto z operacji finansowych oraz sprzedaży towarów i produktów w roku obrotowy, którego dotyczy bilans wyniosły co najmniej 5 000 000 euro.

Szczegóły publikacji...

Sprawozdanie z przepływów pieniężnych.

Sprawozdanie z przypływów pieniężnych, inaczej rachunek z przypływów pieniężnych to jeden z elementów sprawozdania finansowego, który obrazuje przypływ środków w danej firmie uwzględniając ich źródła i wykorzystania. Głównym zadaniem sporządzania tego sprawozdania jest stworzenie zbioru informacji, na podstawie, których dokonuje się oceny stopnia płynności finansowej, zdolności do regulowania zobowiązań i zdolności do generowania zysków.

Obowiązek sporządzania go spoczywa na wszystkich jednostkach, które podlegają corocznemu badaniu sprawozdania finansowego.


Wyróżnić można dwa sposoby jego sporządzania:
» pośrednia,
» bezpośrednia,

Powinien on zawierać informacje dotyczące:

» wpływów z działalności operacyjnej, 
» innych wpływów, z uwzględnieniem podziału ze względu na źródła,
» wydatków, z uwzględnieniem podziału ze względu na źródła, 
» wartość środków pieniężnych na początki okresu,
» wartość środków pieniężnych na koniec okresu.

Sprawozdanie z przypływów pieniężnych dzieli się na 3 części, z których każda ukazuję iny aspekt działalności przedsiębiorstwa.

» przypływy z działalności operacyjnej – przypływy i starty z działalności operacyjnej, wynikają najczęściej ze sprzedażą, zapłatą za materiały, wypłaty wynagrodzeń itd.

» przypływ z działalności finansowej – wszystkie nabywane i zbywane składniki źródeł finansowania, a także koszty i korzyściami z nimi związane.

» przypływ z działalności inwestycyjnej – wszystkie nabywane i zbywane składniki
krótkotrwałych i trwałych aktywów, a także koszty i korzyści z nimi związane.

Szczegóły publikacji...

Zestawienie zmian w kapitale własnym.

Jest to jeden z podstawowych elementów sprawozdania finansowego. Ma on za zadanie ukazywać zmiany poszczególnych składników w poprzednim i bieżącym roku obrotowym.
Zawiera on informacje na temat stanu początkowego elementów wchodzących w skład kapitału własnego, ich zwiększeń, zmniejszeń a także stanu końcowego.

Obowiązek tworzenia takiego zestawiania spoczywa na wszystkich podmiotach gospodarczych, których, których sprawozdanie finansowe co roku podlega badaniu i ogłoszeniu. Spółki, które nie sporządzają takiego zestawienia zmuszeni są umieścić wiadomości związane ze zmianą kapitału zakładowego i zapasowej w specjalnym dokumencie, który dołączają do sprawozdania finansowego.

Celem tworzenia tego zestawienia jest dostarczanie informacji na temat:
zmian w źródłach finansowania kapitałami własnymi i ich genezach, stracie albo zysku pozostającym w przedsiębiorstwie a także o przychodach i kosztach bezpośrednio zaliczanych do funduszu własnego pomijając rachunek zysku i start. Ułatwia ono analizę struktury kapitału i jego dynamiki oraz pomaga przedstawić skutki zdarzeń wpływających na zmiany w kapitale własnym.

Schemat sprawozdania:
1. kapitał własny na początek okresu
a) kapitał własny na początku okresu po korektach,
» kapitał podstawowy na początku okresu,
» kapitał podstawowy na końcu okresu,
b) należne wpłaty na kapitał podstawowy na początek okresu,
c) akcje własne na początek okresu,
d) kapitał zapasowy na początek okresu,
e) kapitał z aktualizacji wyceny na początek okresu,

f) pozostałe kapitały rezerwowe na koniec okresu,
g) zysk/strata z lat ubiegłych na początek okresu,
h) wynik netto,
2. kapitał własny na koniec okresu,
3. kapitał własny po uwzględnieniu podziału zysków.

Szczegóły publikacji...

Rachunek zysków i strat.

Rachunek zysków i strat ma za zadanie dostarczać informacje na temat efektywności poszczególnych rodzajów działalności oraz tego jaki jest ogólny wynik finansowy. Jest to jeden z podstawowych i tym samym obowiązkowych elementów sprawozdania finansowego, dawniej nazywany był rachunkiem wyników.

Przychodami ze sprzedaży netto nazywa się te przychody, które zostały wygenerowane ze sprzedaży towarów po odliczeniu podatku VAT. Koszty wytworzenia obejmują natomiast koszty związane z ich wytworzeniem na przykład:amortyzację, koszty wynagrodzenia pracowników, zużywanie maszyn itp. Po odjęciu ich od przychodów otrzymuje się wynik na sprzedaży brutto.

przychody ze sprzedaży netto – koszty wytworzenia sprzedawanych wyrobów = zysk/strata na sprzedaży brutto

Następnie od uzyskanego wyniku odejmuje się te koszty związane z prowadzeniem działalności:

» koszty zarządu czyli m. in. reklamy, wynagrodzenia dla pracowników administracji, materiały biurowe,
» koszty wiążące się ze sprzedażą i dystrybucją czyli transport, ubezpieczenie transporty itd.

zysk/strata na sprzedaży - koszty ogólne zarządu – koszty sprzedaży = zysk/strata na sprzedaży netto

Jednostka może również ponieść koszty niezwiązane z główną działalnością czyli na przykład grzywny, likwidacja środka trwałego itp., oraz przychody na przykład dotacje.           
zysk/strata na sprzedaży netto – pozostałe koszty operacyjne + pozostałe przychody operacyjne = zysk/strata na działalności gospodarczej (zysk operacyjny).

Następnie do wyniku działalności gospodarczej należy dodać przychody finansowe czyli różnego rodzaju odsetki na przykład od udzielonych pożyczek i odjąć koszty, którymi mogą być między innymi odsetek za nieterminowe płatności.

operacyjny zysk/strata na działalności gospodarczej+ przychody finansowe – koszty finansowe = zysk/strata na działalności gospodarczej.
  

Kolejnym krokiem jest odjęcie strat, których nie można było przewidzieć (np. kradzież) i dodać środki nadzwyczajne (np. odszkodowania).

zysk/strata na działalności gospodarczej – koszty nadzwyczajne + zyski nadzwyczajne = zysk/strata brutto.

Jeżeli wypracowano zysk to musi on zostać pomniejszony o podatek dochodowy CIT.

zysk/strata brutto – podatek dochodowy = zysk/strata netto

Szczegóły publikacji...

Struktura bilansu.

Bilans przedsiębiorstwa ma za zadnie ukazać strukturę i stan aktywów (majątku) przedsiębiorstwa oraz wskazać pasywa czyli źródła ich finansowania. Jest częścią sprawozdania finansowego i jednocześnie stanowi podstawowe źródło dostarczania informacje o sytuacji finansowej w jakiej znajduje się jednostka.

Ma on charakter statystyczny. Ukazuje stan majątkowy przedsiębiorstwa w momencie jego tworzenia i na podstawie aktualnych w tycz czasie danych. Zazwyczaj jest on tworzony na koniec każdego roku obrotowego. Dane uwzględnione w bilansie muszą być całkowicie udokumentowane i przede wszystkim kompletne.

Na jego podstawie oblicza się różnego rodzaju wskaźniki, dotyczące rentowności czy płynności przedsiębiorstwa.

Bilans podzielony jest na składniki, których treść ekonomiczna i wycena jest zbliżona. W zależności od przedsiębiorstwa sposób ich wyceny a także jej prezentacji może być odmienny, a jest to wynikiem możliwości wyboru stosowanej metody tworzenia bilansu.

W najczęściej stosowanym zapisie po lewej stronie umieszcza się aktywa trwałe czyli na przykład składniki niematerialne albo finansowe, po prawej stronie zapisuje się pasywa czyli między innymi zobowiązania bieżące czy długoterminowe.

Główną zasadą tworzenia bilansu jest konieczność zachowania tak zwanej „równowagi bilansowej” czyli stanu, w którym suma aktywów równoważy sumę pasywów. Zadaniem metody bilansowej jest poszukiwanie równowagi pomiędzy tymi dwoma składnikami.

Musi on być tworzony w odpowiedniej formie, którą w tym przypadku jest tabela. Jej wzór można znaleźć w załącznikach do ustawy o rachunkowości, w której dodatkowo zostały zawarte wszelkie informacje na temat bilansów tworzonych przez różne podmioty gospodarcze.

Niezbędnym jest aby precyzyjnie oznaczyć jednostkę dla której sporządzany jest dokument, zawrzeć w nim datę tworzenia czyli dzień bilansowy. Wymagane jest aby tworzony był w języku polskim a wartości wyrażone zostały w PLN. Musi on zostać popisany zarówno osoby zajmującej się prowadzeniem ksiąg rachunkowych jak i kierownika jednostki wykonującej taką działalność.

W niektórych przypadkach dopuszczalnym jest sporządzanie uproszczonej wersji bilansu ale tylko jeśli zostaną spełnione określone warunki.

Ze względu na okoliczności sporządzania możemy wyróżnić bilanse:

» skumulowane (tworzy je podmiot nadrzędny w stosunku do pozostałych członków grupy kapitałowej),
» jednostkowe,
» otwarcia i zamknięcia (roku obrotowego)
» likwidacyjne
» krótkookresowe.

Dokonać można jeszcze jednego podziału, który wynika z ich przeznaczenia:

» sprawozdawcze,
» uproszczone,
» publikacyjne.

Szczegóły publikacji...